آموزش, تصفیه آب

استاندارد آب شرب

استاندارد آب شرب

استاندارد آب شرب یکی از قدیمی ترین استانداردهای کشور است. به همین ترتیب یکی از رایج ترین استانداردهای جهان است. به این معنا که اکثریت قریب به اتفاق کشورهای جهان دارای چنین استانداردی هستند.

در ایران سازمان ملی استاندارد اولین بار در سال ۱۳۴۵ اقدام به تهیه استاندارد آب آشامیدنی -ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی- نمود. از آن بعد در مقاطع مختلف این استاندارد ویرایش شده است. که آخرین بار آن به سال ۱۳۹۱ باز میگردد. با توجه به آنکه استاندارد ۱۰۵۳ بسیار مفصل است در ادامه به مورد نیازترین بخشهای آن اشاره میشود. در صورت تمایل به مطالعه کل استاندارد، میتوانید به صفحه اطلاعات مفید مراجعه نمایید.

آب آشامیدنی
آبی است، که ویژگیهای فیزیکی، شیمیایی، بیولوژیکی و رادیواکتیو آن در حدی باشد که، مصرف آن جهت آشامیدن، عارضه سوئی در کوتاه مدت یا دراز مدت، برای سلامت انسان، ایجاد نکند.

حد مطلوب
عبارت است از، ویژگی های فیزیکی، شیمیایی، بیولوژیکی و رادیواکتیو آب آشامیدنی، به طوری که، بیش تر از آن حد (تا مقدار حداکثر مجاز)، برای کیفیت آب آشامیدنی مطلوب نمیباشد، اما هنوز قابل آشامیدن است.

حداکثر مجاز
حد مجازی از ویژگیهای فیزیکی، شیمیایی، بیولوژیکی و رادیواکتیو آب آشامیدنی است ، که مصرف آن در کوتاه مدت یا دراز مدت، سبب ایجاد عارضه سوء برای سلامت انسان نشود.

انواع استاندارد آب آشامیدنی – استاندارد های بین المللی

استاندارد سازمان محیط زیست ایالات متحده آمریکا EPA

استاندارد سازمان بهداشت جهانی WHO

استاندارد اداره غذا و دارو آمریکا FDA

دستورالعمل آب آشامیدنی اروپا

امروزه آزمایشگاه های متعددی در زمینه آنالیز استاندارد آب آشامیدنی فعالیت می نمایند. آزمایشگاه رسوب آب یکی از بهترین آزمایشگاه هایی می باشد که در این زمینه تاسیس شده است. آزمایشگاه رسوب آب با همکاری سازمان ملی استاندارد ایران، سازمان دامپزشکی و سازمان حفاظت محیط زیست گام مهمی را در زمینه آنالیز کامل آب، فاضلاب و پساب برداشته است. این آزمایشگاه با در دست داشتن گواهینامه ۱۷۰۲۵ به عنوان یکی از بهترین آزمایشگاه های حال حاضر کشور شناخته می شود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *